Knieć błotna, [kaczeniec] -jest tedną z najpopularniejszych roślin nadwodnych. Można ją spotkać na całej półkuli pólnocnej. Kwiaty kaczeńca kształtem przypominają jaskry, z którymi są blisko spokrewnione. Kaczeńce są jednak większe, a kwiatostan ma barwę intensywniejszą. Kaczeniec wyrasta do wys. 30 cm. Jest to roślina z płożącymi kłączami, z których wyrastają nerkowate, ząbkowane lub karbowane liście. Połyskliwe, złotożółtawe kwiatostany pojawiają się od kwietnia do czerwca. Knieć błotna w ogrodzie może być ozdobą sadzawki lub stawu, stanowią wyrazisty akcent kolorystyczny na tle zieleni trawy czy liści. Można je sadzić na każdym wilgotnym podłożu. Rośnie też w wodzie o głębokości do 20 cm.Rośliny sadzimy wiosną, w wodzie lub w żyznym, wilgotnym podłożu. Złociste kwiaty najlepiej czują się w słońcu. Kaczeniec musi mieć zawsze wilgotne podłoże. Roślina jest mrozoodporna, żadko obumiera w skutek niesprzyjającej pogody. Po zasadzeniu knieć nie wymaga naszej troski Rozmnarzamy przez wysiew nasion lub podział kępek wiosną. Białe odmiany są podatne na mączniaka. Polecane odmiany- Caltha palustris 'Multiplex'. Caltha palustris alba pochodzi z Himalajów, ma prawie białe kwiaty i kwitnie wcześnie.
Popularne posty
-
Ten krzew kwitnący wczesną wiosną jest cenną i urokliwą rośliną, która wydziela przyjemną woń. Sarkokoka pośiada piękne, atrakcyjne ulistnie...
-
Strzępiaste kwiaty driakwi mają bardzo interesującą formę, dlatego teżsą wykorzystywane jako kwiaty cięte. Roślina ta rośnie w postaci wielo...
-
Gazania należy do roślin mało znanych,jednak jej kwiaty są bardzo piękną ozdobą ogrodu.Ojczyzną rodzaju, który liczy 25 gatunków, jest Afryk...
-
Wiecznie zielone o głęboko powcinanych lub pierzastych liściach /z wyj.grewilli mocnej/ o rurkowatych kwiatach często jaskrawożółtych ....
-
Kamelia japońska to zimozielony krzew o błyszczących liściach. Kwitnie wczesną wiosną, pokrywając się dużymi kwiatami w kolorze biuałym, róż...
-
Tę strzelistą mrozoodporną bylinę sadzimy przy końcu rabaty lub samotnie, np. w pobliżu zbiornika wody. Wczesnym latem ozdobne kuliste balda...
-
Rabaty kwiatowe ozdobne lokalizować możemy w różnych miejscach działek i ogrodów - we frontowej części i z tyłu ogrodu, w części centralnej ...
-
Najprościej jest zatrudnić do zaprojektowania ogrodu specjalistę -architekta krajobrazu. Pomimo, że mamy do czynienia z ekspertem, nie rezy...
-
Ojczyzna -kraje strefy zwrotnikowej i podzwrotnikowej Ameryki, Azji, Australii. Okres kwitnienia -...
-
Ogród przydomowy, czy ogródek działkowy to miejsce wielofunkcyjne, które ma nam dobrze służyć. To tutaj regenerujemy się po całodziennej pra...
środa, 9 marca 2011
wtorek, 8 marca 2011
AKSAMITKI
Aksamitki to jednoroczne rośliny o zapachu, który wiele osób skłonnych jest określić jako niezbyt miły. Rośliny te pochodzą z Meksyku. Mają one bardzo małe wymagania - rosną na każdej glebie, zarówno w słońcu, jak i w cieniu. Uprawia się je z rozsady. Bardzo dobrze znoszą przesadzanie - przyjmują się nawet wtedy, gdy zostają niedbale wyrwane i posadzone w innym miejscu. W naszych ogrodach można hodować trzy gatunki aksamitek: wyniosła (zwaną czasem wzniesioną), rozpierzchłą i wąskolistną. Hoduje się także odmiany mieszańcowe dwóch pierwszych gatunków, dzięki czemu osiąga się ciekawe efekty kolorystyczne. Takie mieszańce nie wytwarzają nasion, ale tworzą większą ilość kwiatów.
Zwolennicy ekologicznych metod uprawy sławią zalety aksamitki rozpierzchłej (Tagetes patula), która według nich chroni rośliny przed wełnowcami, u nas występującymi tylko w szklarniach. Nie ma na to naukowych dowodów, ale prawdopodobnie jest coś w nieprzyjemnym zapachu ich liści i kwiatów, czego te owady nie znoszą. Nie ma też wątpliwości, że aksamitki rosnące obok pomidorów i róż zmniejszają obecność mszyc, pasożytujących na tych roślinach, ponieważ przywabiają bzygi, najcenniejszych naturalnych wrogów mszyc.
Warto zatem posadzić aksamitki w pobliżu róż i drzwi do szklarni, zwłaszcza, że są one ładne i długo kwitną. Podobne działanie ma również aksamitka wyniosła (Tagetes erecta). Najskuteczniej działa nie uprawiana w Polsce, dorastająca do 3 metrów wysokości aksamitka Tagetes minuta.
poniedziałek, 7 marca 2011
IGLAKI-
Zimą najładniej wyglądają te ogrody, w których rosną drzewa i krzaki iglaste. Dobrze byłoby, więc już teraz zastanowić się, jakie rośliny posadzić, by nasz ogród cieszył oczy również w zimowych miesiącach. Ponieważ na ogół każdy z nas ma niewielki ogródek, warto uwzględnić w planach karłowe krzewy iglaste, ponieważ są niezwykle dekoracyjne.
Doskonale nadają się też do ogródków skalnych, a odpowiednio zabezpieczone na zimę, mogą być uprawiane na balkonach i tarasach. Bardzo efektowne i piękne są liczne odmiany karłowych swierków.
Najbardziej znana jest odmiana świerka białego - 'Conica'; która tworzy regularny i gęsty stożek. Dziesięcioletnie rośliny osiągają 50-60 cm wysokości. Stare krzewy dorastają nawet do 2m.W sklepach ogrodniczych spotyka się tez miniaturkę tej odmiany, o nazwie 'Laurin', która przyrasta tylko 1,5-2 cm rocznie. Ta roślina wolno rosnąca przypomina drzewko bonsai. Inna karłowe forma świerka białego jest odmiana 'Alberta Globe', która tworzy półkule o średnicy 1m i wysokości 50cm.Wyhodowano wiele karłowych odmian świerka pospolitego, zwykle mają one poduszkowaty lub półkulisty kształt i są podobne do siebie.
Do najbardziej dekoracyjnych odmian nalezą :'Nidiformis', 'Procumbens', Little Gem', 'Echiniformis'. Odmiana świerka kłującego (srebrnego)"Glauca Globosa" wyróżnia się niezwykłą srebrzystą barwą. Ma kształt spłaszczonej kuli i osiąga około1,5m wysokości. Wszystkie świerki wymagają gleby żyznej o odczynie kwaśnym lub zasadowym, stale umiarkowanie wilgotnej. Powinny rosnąć na słonecznych lub lekko ocienionych stanowiskach. Niestety, wiele gatunków wykazuje bardzo dużą wrażliwość na zanieczyszczenia powietrza. Najmniejsze wymagania pod tym względem ma świerk kłujący. Karłowe formy ma także wiele gatunków jalowców. Szczególnie warte polecenia są: 'Blue Star '-odmiana jałowca łuskowatego o kulistym kształcie, bardzo gęsta z intensywnie niebieskim zabarwieniem. Stare krzewy osiągają 50-80 cm wysokości. 'Sueccia Nana '-odmiana jałowca pospolitego, tworząca smukłą kolumienkę wysokości 1,5m i szerokości do 30 cm; 'Plumosa Aurera' -odmiana jałowca chińskiego, nieregularnego kształtu, złocisto-żółta. Osiąga 1 m wysokości; 'Nana '-odmiana jałowca rozesłanego, bardzo niska, której pędy, przypominające szaroniebieskie języki, płożą się po ziemi. Jałowce maja zdecydowanie mniejsze wymagania niż świerki. Mogą rosnąć na prawie każdej glebie o odczynie kwaśnym lub zasadowym. Bardzo suche podłoże znosi tylko jałowiec pospolity. Dla jałowców należy wybierać wyłącznie stanowiska słoneczne.
Wśród żywotników, zwanych również tujami, możemy znaleźć wolno rosnące odmiany prawie idealnie kuliste, rzadko spotykane u innych gatunków. Po 10 latach osiągają one średnice 50-80 cm. Świetnie nadają się na żywopłoty i obwódki rabat. Najczęściej spotykane odmiany to: 'Danica', 'Hoseri ', 'Tiny Tim'. Żywotników nie można uprawiać na glebach suchych i piaszczystych. Podczas suszy muszą być systematycznie podlewane. Stanowisko powinno być słoneczne lub pół-cieniste. Żywotniki tolerują zanieczyszczone środowisko miejskie.
Sarkokoka /
Ten krzew kwitnący wczesną wiosną jest cenną i urokliwą rośliną, która wydziela przyjemną woń. Sarkokoka pośiada piękne, atrakcyjne ulistnienie oraz owoce przypominające jagody. Warto posiadać ją blisko domu, tuż pod oknami by można było się cieszyć jej słotkim zapachem. Zaletą krzewu jest odporność na zanieczyszczenia środowiska i nie sprawia kłopotów, jeśli zaniechamy jego pielęgnacji. Krzew ma tendencję do rozkrzewiania się, można jednak powstrzymać ten proces przez odcinanie zewnętrznych fragmętów kępy. Wartą polecenia jest odmiana,-Sarcococca humilis- zimozielony krzew o błyszczących liściachi czerwonych jagodach. Krzewy rosną zarówno w słońcu, jak i w lekkim cieniu. Krzew wysadzamy najlepiej wisną, po przyjęci i ukorzenieniu, nie wymaga podlewania za wyjątkiem suchych okresów. Sarkokoka rośnie na glebach o różnych właściwościach, mają być tylko dobrze przepószczalne. [pH-6,5-7,00].Lubi podłoże wilgotne, o dużej zawartości próchnicy. Krzewy są odporne na mrozy, ale osłaniamy je przed osuszającym wiatrem. Uszkodzone lub obumarłe części rośliny powinny być regularnie usuwane. Roślinę okopujemy aby powstrzymać jej rozrastanie.
piątek, 4 marca 2011
Driakiew Kaukaska [Scobiosa caucasica]
Strzępiaste kwiaty driakwi mają bardzo interesującą formę, dlatego teżsą wykorzystywane jako kwiaty cięte. Roślina ta rośnie w postaci wieloletnich kępek, na wysmukłych łodygach, jasnoniebieskie kwiaty. Najbardfziej popularną odmianą jest 'Clive Greaves', który kwitnie przez całe lato w postaci lawendowoniebieskich kwiatów. Kwiaty te stanowią także atrakcję dla pszczół i motyli, a ich kolory współgrają dobrze z pastelowymi różem pachnącego gożdzika. Oprócz driakwi kaukaskiej znane są tagże; pospolita driakiew żółtawa, driakiew purpurowa, dorastająca do 1,5 m , driakiew palestyńska oraz ; 'Scabiosa rotata'- niska, różowoczerwona roślina. Rośliny nie lubią zimnej, wilgotnej gleby, najlepiej rośnie w miejscach słonecznych. Dobrze rozrośniętą driakiew rozsadzamy póżną wiosną, na dno dołków sypiemy żwir. Rośnie najlepiej na żyznej, dobrze przepuszczalnej glebie. Podczas suchych, letnich dni, wymaga podlewania, gdyż roślina lubi wilgotną glebe. Driakiew jest mrozoodporna, wymaga regularnego ścinania główek kwiatów, wzmaga to jej kwitnienie.Rozmnaża się przez podziałi, rozsadzanie sadzonek Rośliny wysiewane z nasion, nie mają tak intensywne barwy. Interesujące odmiany-'Fama', 'Floral Queen', 'Miss Willmott', Moerheim Blue'.
Subskrybuj:
Posty (Atom)